Βιταμίνη Κ2 MK-7 σε χαμηλή δόση EU

Πληθώρα κλινικών δεδομένων σε ανθρώπους αποκαλύπτει ότι η βιταμίνη Κ παίζει κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της υγιούς οστικής πυκνότητας διευκολύνοντας τη μεταφορά του ασβεστίου από την κυκλοφορία του αίματος στα οστά [1-5]. Η βιταμίνη Κ είναι επίσης απαραίτητη για τις πρωτεΐνες που ρυθμίζουν το ασβέστιο στις αρτηρίες. Η πρωτεΐνη Matrix Gla (MGP) εξαρτάται από τη βιταμίνη Κ και πρέπει να καρβοξυλιώνεται για να λειτουργεί σωστά. Η κακή κατάσταση της βιταμίνης Κ οδηγεί σε ανενεργή μη καρβοξυλιωμένη MGP (ucMGP), η οποία συσσωρεύεται στα σημεία ασβεστοποίησης των αρτηριών [6,7]. Επειδή η MGP είναι ένας ισχυρός τοπικός αναστολέας της ασβεστοποίησης των αρτηριών, είναι σημαντική για την υγεία ολόκληρου του καρδιαγγειακού συστήματος. Χωρίς επαρκή βιταμίνη Κ, το ασβέστιο στο αίμα μπορεί να συνδεθεί με τα τοιχώματα των αρτηριών, οδηγώντας σε ασβεστοποίηση [8,9]. Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, ακόμα και μια υποκλινική έλλειψη βιταμίνης Κ μπορεί να ενέχει κινδύνους για το αγγειακό σύστημα. Η κακή κατάσταση της βιταμίνης Κ έχει επίσης ως αποτέλεσμα αυξημένα επίπεδα μη καρβοξυλιωμένης οστεοκαλσίνης στο αίμα, η οποία σχετίζεται με αυξημένη απώλεια οστικής πυκνότητας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες [10,11].

Η βιταμίνη K2 (μενακινόνες) βρίσκεται στο κρέας, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα και παράγεται επίσης από βακτήρια στο ανθρώπινο έντερο, παρέχοντας ένα μέρος της απαραίτητης ποσότητας βιταμίνης Κ για τον άνθρωπο. Οι μελέτες δείχνουν ότι η βιταμίνη K2 είναι έως και δέκα φορές πιο βιοδιαθέσιμη από την K1. Η βιταμίνη K2 παραμένει βιολογικά ενεργή στο σώμα πολύ περισσότερο από την K1. Για παράδειγμα, η K1 απομακρύνεται ταχέως από το ήπαρ μέσα σε οκτώ ώρες, ενώ ανιχνεύσιμα επίπεδα K2 (MK-7) έχουν παρατηρηθεί 72 ώρες μετά τη λήψη [5].

Η Μελέτη Καρδιάς του Ρότερνταμ, μια μεγάλη κλινική μελέτη που παρακολούθησε 4.800 συμμετέχοντες για επτά χρόνια, αποκάλυψε ότι όσοι λάμβαναν τις μεγαλύτερες ποσότητες βιταμίνης K2 στη διατροφή τους είχαν καλύτερη καρδιαγγειακή υγεία σε σύγκριση με εκείνους που λάμβαναν τις λιγότερες ποσότητες. Η υψηλή πρόσληψη βιταμίνης K2 συνδέθηκε επίσης με λιγότερη εναπόθεση ασβεστίου στην αορτή, ενώ οι συμμετέχοντες που λάμβαναν λιγότερη K2 ήταν πιο πιθανό να εμφανίσουν μέτρια ή σοβαρή ασβεστοποίηση. Μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν ότι η πρόσληψη βιταμίνης Κ όχι μόνο μπλοκάρει την πρόοδο περαιτέρω συσσώρευσης ασβεστίου, αλλά και προκαλεί 37% υποχώρηση της προϋπάρχουσας ασβεστοποίησης των αρτηριών [13-15].

Η Χαμηλή Δόση Βιταμίνης Κ2 περιέχει τη μορφή μενακινόνης-7 της βιταμίνης Κ2, η οποία δεν μεταβολίζεται γρήγορα από το ήπαρ, προσφέροντας έτσι μια πιο συνεχή παροχή βιταμίνης Κ στον οργανισμό.